Dla niektórych samotność jest świadomym wyborem — czują się dobrze we własnym towarzystwie, okazjonalnie utrzymują kontakty z innymi, ale nie decydują się na inwestowanie w długoterminowe relacje. Są także osoby, które pragną trwałego związku i chcą przez lata czerpać satysfakcję z budowania relacji opartej na wspólnych zainteresowaniach i aktywnościach, dzieleniu codziennych trudów i radości, wspólnym planowaniu przyszłości oraz tworzeniu wspomnień. Zdarza się, że mimo tych pragnień wchodzą one w kolejne związki, których nie są w stanie utrzymać, a patrzenie na innych, którzy budują szczęśliwe rodziny, boli. To właśnie w takich przypadkach psychoterapia może okazać się pomocna — gdy samotność sprawia ból, a trwające kilka lat wysiłki, by zbudować trwały związek, kończą się niepowodzeniem.

Samotność powinna skłonić osobę do poszukiwania pomocy psychoterapeuty przede wszystkim wtedy, gdy staje się źródłem cierpienia. W takich sytuacjach warto wiedzieć, że pomoc psychoterapeutyczna może być wsparciem – nie po to, żeby „naprawić” kogoś, ale żeby zrozumieć siebie, swoje trudności w relacjach i znaleźć sposoby, by stopniowo budować bardziej satysfakcjonujące więzi.

Osoby zgłaszające się po pomoc do Ośrodka Psychoterapii Gdański Psycholog opisują swoje trudności w utrzymaniu stałego związku, przyjaźni czy satysfakcjonujących relacji w różny sposób:

• „Na początku zawsze jest w porządku, ale prędzej czy później każdy pokazuje, że ma ukryte intencje. Czasem myślę, że lepiej mi być samemu niż dać się wykorzystać.”
• „Bardzo chcę być z kimś blisko, ale kiedy już ktoś jest naprawdę blisko, czuję, że zaraz mnie zostawi i wtedy wszystko się psuje.”
• „Ciągle szukam przyjaciółki, ale za każdym razem kończy się to rozczarowaniem. Na początku nowa osoba wydaje się być interesująca, a potem okazuje się, że nie jest wcale taka wartościowa.”
• „Bardzo chciałabym być z kimś blisko, ale zawsze mam wrażenie, że jak ktoś mnie naprawdę pozna, to odejdzie. Więc nawet nie próbuję.”

Czasem samotności towarzyszy cicha depresja, na przykład u osób, które mają całkiem udane życie.

Jedną z przyczyn osamotnienia są zaburzenia osobowości.  Niektóre osoby czują się samotne, choć nie  brakuje im ludzi wokół. Często mają trudności z tym, żeby w relacjach czuć się bezpiecznie, zaufać innym albo pozostawać stale blisko kogoś. Mogą bardzo chcieć bliskości, a jednocześnie czuć lęk, złość czy wstyd, które sprawiają, że relacje szybko się psują albo są unikane w ogóle. Przykładowo: ktoś z zaburzeniem borderline może bać się porzucenia i wchodzić w burzliwe związki; ktoś z osobowością paranoiczną może czuć, że inni chcą go skrzywdzić, więc unika bliskości; ktoś z osobowością narcystyczną może szybko się rozczarowywać partnerami i czuć się sam mimo wielu kontaktów.

 Postawienie diagnozy w zaburzeniach osobowości to w rzeczywistości dopiero początek drogi. Początkowo określenie „zaburzenie osobowości” może wydawać się przerażające, jednak rozpoznanie przyczyny problemów pozwala zrozumieć, dlaczego człowiek przez wiele lat zmagał się z trudnościami w relacjach.

Nasza osobowość wpływa na sposób, w jaki postrzegamy siebie, reagujemy na bliskość czy odrzucenie oraz jakie mechanizmy obronne stosujemy w kontaktach z ludźmi. Zaburzenie osobowości zakłóca zdolność do budowania relacji, w których jest miejsce na poczucie bezpieczeństwa, miłość i niezależność oraz na tolerowanie trudności pojawiających się w związku. Zrozumienie tych mechanizmów daje nadzieję na pracę nad trudnościami i stopniową poprawę jakości relacji.

Zapraszamy do konsultacji psychoterapeutycznych w naszym ośrodku, by w bezpiecznych warunkach przyjrzeć się trudnościom w relacjach i samotności oraz rozpocząć pracę nad ich poprawą. Jesteśmy do Twojej dyspozycji.